خانه / بلاگ / نیروگاه‌های تولید پراکنده یا DG

نیروگاه‌های تولید پراکنده یا DG

برای دهه‌های متمادی، تنها راه تأمین انرژی مورد نیاز مصرف‌کننده‌ها به این صورت بوده است که انرژی توسط سیستم انتقال، از منابع متمرکز و بزرگ به شبکه توزیع منتقل می‌شد و سپس بوسیله سیستم توزیع بدست مصرف کننده‌ها می‌رسید. بعدها، منابع یا نیروگاه‌های تولید پراکنده [۱] معرفی شدند.این گونه از منابع انرژی، نیروگاه‌های نسبتأ کوچکی هستند که بطور مستقیم به شبکه توزیع متصل می‌شوند. و در محل بار انرژی را تولید و به مصرف کننده میرسانند.

نیروگاه‌های تولید پراکنده (DG)

در سالهاي اخير با توجه به كاهش انرژي‌هاي فسيلي و اهمیت موضوعات زیست محیطی، توليد انرژی برق از طرق ديگري كه مقرون به صرفه باشد، افزايش پيدا كرده است. دليل ديگر افزايش توجه به منابع یا نیروگاه‌های تولید پراکنده، تجديد ساختار در صنعت برق مي‌باشد كه سرمايه گذاري بخش خصوصي را در اين بخش افزايش داده است.

نیروگاه‌های مرسوم

در بسياري از كشورها و همچنين ايران، برق در نيروگاه هاي بزرگي كه عموما براساس برخي قيود در مراكز خاصي احداث مي‌شوند و عموماً دور از مراكز اصلي بار مي‌باشند، توليد شده و توسط پست‌هايي كه در نيروگاه‌ها وجود دارد به شبكه انتقال تحويل داده مي‌شود. خطوط انتقال نيرو نيز توان توليدي در نيروگاه‌ها را از طريق يك يا چند خط به شبكه سراسري تحويل مي‌دهند. بارها با توجه به ميزان مصرف انرژي و تعرفه‌هاي مختلف، يا مستقيما به شبكه هاي سراسري متصل هستند و يا از طريق شبكه‌هاي توزيع توان مورد نظر را تامين مي‌كنند.

دلیل توجه به نیروگاه‌های تولید پراکنده

با توجه به روند تحويل انرژي به مصرف‌كننده كه به صورت بسيار مختصر توضيح داده شد، توجه به چند نكته ضروری می‌باشد. با گستردگي مراكز بارها در شبكه توزيع به خصوص در ايران، خطوط فشار متوسط و فشار ضعيف داراي طول زيادي بوده و همين مساله سبب ايجاد مشكلاتي از جمله پيچيدگي شبكه، تلفات زياد توان و … در اين خطوط مي‌شود. شبكه ­هاي انتقال نيز به نوبه خود داراي تلفاتي مي‌باشند و مشكلاتي از قبيل پايداري، سرمايه‌گذاري زياد و … را نيز به دنبال دارند.

همچنين نيروگاه­هاي متمركز بزرگ كه عموما نيروگاه‌هاي حرارتي مي‌باشند، داراي بازده پاييني بوده و در آينده‌اي نه‌چندان دور با مشکلاتی مانند کمبود انرژي جهت توليد مواجه خواهند بود. همچنين نيروگاه‌هاي بزرگ داراي هزينه‌هاي ديگري از جمله هزينه سرمايه‌گذاري بالا، بازدهي پايين، تلفات بالا، مصارف داخلي، هزينه تعمير و نگهداري سالانه، هزينه‌هاي پرسنل، تاثيرات زيست محيطي، هزينه سوخت و … را شامل مي شود.

در آینده

بنابراين بهره‌برداري از شبكه‌هاي قدرت به اين شكل، در آينده و هم­اكنون مقرون به صرفه نخواهد بود و به همين دليل توليد‌كننده­گان و سرمايه‌گذاران صنعت برق به سمت استفاده از تكنولوژی‌هايی كه همزمان هزينه سرمايه‌گذاري كمتر، سود بيشتر و طول دوره استفاده طولاني‌تري داشته باشد .همچنين قابليت نصب و راه اندازي در محل مصرف و نزديك بار نيز وجود داشته باشد.

در شکل زیر تفاوت بین شبکه برق کلاسیک و شبکه برق امروزی را می‌توان مشاهده کرد. جهت فلش‌ها جهت سیلان توان را نشان می‌دهد. همانطور که این شکل نشان می‌دهد، در سال‌های اخیر سهمی از بار کل شبکه در سطح توزیع، تولید و به دست مصرف‌کننده می‌رسد.

مقایسه شبکه‌های برق در گذشته و امروز

[۱] Distributed Generation

منابع:

  1. M.-R. Haghifam و S. Javadian، “Based on Risk Analysis Optimal Placement of Protective Devices in Distribution Networks،” IEEE/PES Transmission and Distribution Conference and Exposition، Latin America، ۲۰۱۰٫
  2. ف. صداقت و ج. آقایی, “مروري بر سيستم هاي حفاظتي در ريز شبكه ها در حضور توليدات پراكنده,” ۱۳۹۲٫
  3. N.Jenkins, R.Allan, P.Crossley and D.kirschen, Embedded Generation, British Library, 2007.

 

انتشار و استفاده از این مطالب با ذکر منبع بلامانع است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × سه =